Akcja inspiracja - sposób na ortografię cz.4

 Oto kolejna porcja pomysłów na zajęcia z ortografią. O wcześniejszych mogliście poczytać TU, TU i TU ;)

ORTOGRAFICZNE KIESZONKI

Rozdajemy uczniom kieszonki. Wycinają je i wklejają do zeszytu. Następnie tną w paski papier, na którym zapisują wyrazy pasujące do wskazanej zasady. Słowa może dyktować nauczyciel albo uczniowie mogą sami wyszukiwać w słowniku/podręczniku/ wskazanym tekście. Można też rozwiesić słowa po sali czy wyświetlać na tablicy multimedialnej. 

Można też przygotować zestaw słów i wydrukować każdemu uczniowi, który wytnie je i położy do odpowiedniej kieszonki. Uważam, że lepiej jest, gdy uczeń samodzielnie zapisze, bo utrwala pisownię poprzez wprowadzenie pamięci ruchowej.

Gotowe kieszonki możesz nabyć  TUTAJ.

ORTOGRAFICZNA GIMNASTYKA

O tym, że ruch wspomaga nauczanie pisałam wcześniej. Wpis znajdziesz TU, tam też o bieganym dyktandzie. 

Warto jednak wprowadzić - może nawet na stałe jako ćwiczenia śródlekcyjne - ortograficzną gimnastykę. Nie potrzebujemy do tego dodatkowych rekwizytów, tylko trochę miejsca między ławkami.

Utrwalanie wielkiej i małej litery: nauczyciel podaj wyraz, a uczniowie, jeśli zapisujemy go wielką literą, podskakują, a jak małą kucają.

Utrwalanie ż/rz, ó/u, h/ch: 

1 wariant: podnoszenie ręki lewej lub prawej (ustalamy, która co oznacza); przysiad lub skłon; podnoszenie obu rąk do góry i ,,wkręcanie żarówek" lub pajacyk; łapiemy się za głowę lub kostki

2 wariant: zawieszamy z jednej strony klasy, np. ż, a z drugiej rz. Dzieci pośrodku. Na wypowiedziane przez nauczyciela słowo biegną do odpowiedniej litery.

Utrwalanie łącznej i rozłącznej pisowni: rozłącznie ręce w bok, kiedy razem ręce splatamy.

DOMINO ORTOGRAFICZNE

Gra w grupach od 3 do 5 osób. Każdy z uczestników otrzymuje po 5 kartoników z wyrazami. Pozostałe kartoniki leżą odwrócone na stoliku– „w banku”. Poprzez wyliczankę lub rzut kostką decydujemy, kto rozpoczyna grę czyli kto jako pierwszy wykłada na stół jedną ze swoich kart. Następnie kolejny uczestnik dokłada do niej kolejną kartę, ale taką, która pasuje. Karty pasują do siebie na zasadzie: ostatnia litera jednego wyrazu jest taka sama jak pierwsza litera kolejnego. Jeśli uczestnik nie ma pasującej – z jednej lub drugiej strony- karty, wówczas dobiera dla siebie nową kartę spośród leżących na stoliku ”w banku”. Jeśli i ta karta nie pasuje, to traci kolejkę i ruch należy do kolejnego uczestnika. Gra toczy się do momentu, gdy już nikt nie może dołożyć żadnego wyrazu. Wygrywa ten, kto ma w ręku najmniej kart lub komu udało się pozbyć wszystkich kart. 
Do nabycia:

- domino ortograficzne z Ó

- domino ortograficzne z U

- domino ortograficzne z Ż

- domino ortograficzne z RZ

- domino ortograficzne z H

- domino ortograficzne z CH

Akcja inspiracja - lekcja w ruch

    Choć wielu nauczycielom to wciąż wydaje się niedopuszczalne, lekcje powinny przypominać coraz bardziej zajęcia wychowania fizycznego, bo... mózg uczy się w ruchu!                    

    W klasach, gdzie słychać dużo śmiechu i gwar edukacyjny, nie dyscyplinarny, rodzą się przyszli naukowcy, liderzy i profesjonaliści. Zadaniem nauczyciela w klasie nie jest poskromić i ułożyć swoich uczniów, a obudzić w nich pęd do wiedzy – ale jak wprawić kogoś w ruch, tym bardziej w pęd, siedząc w ławce?

ruch + emocje + wiedza = przepis na udaną lekcję 

    Podaję 9 sposobów na rozruszanie klasy.  

☝ BIEGANE DYKTANDO

Uczniowie zostają podzieleni na dwuosobowe grupy. W każdej wybieramy tzw. biegacza, który ma za zadanie podbiec do kartki z dyktandem, przeczytać zdanie lub zdania, następnie podbiec do kolegi/ koleżanki "pisarza" i podyktować jak największą ilość zapamiętanych wyrazów czy zdań. Pisarz zapisuje to, co usłyszał. Uczniowie mogą zamieniać się rolami. Biegacz może biegać tyle razy, ile potrzebuje. Nie wolno krzyczeć, fotografować tekstu.

☝ STACJE

Należy odpowiednio przygotować salę lekcyjną i we właściwy sposób ustawić stoliki. Jedna ławka to jedna stacja (najkorzystniej zrobić 5-6). Każde stanowisko musi być oznaczone kolejnym numerem. Przy każdym stanowisku zostaw polecenie, instrukcję wykonania zadania. Podziel klasę na grupy - mniej niż stacji - i każdej daj kartę pracy do zapisywania na niej odpowiedzi. Uczniowie "odwiedzają" stacje w dowolnej kolejności.

    Stacje powinny zawierać zadania o różnym stopniu trudności oraz aktywizować różne zmysły i uwzględniać rozmaite formy aktywności. Zmiana stacji następuje po wykonaniu poprzedniego zadania.

Nauczyciel czuwa nad sprawnym przebiegiem lekcji i kontroluje czas oraz sprawdza poprawność wykonanych zadań.

☝KOLEJNOŚĆ

Ile razy pisaliście z klasą plan zdarzeń i słyszeliście jęk :"Znowu?" To może warto spróbować ruchomego planu zdarzeń... Każdy uczeń otrzymuje kartkę z wydarzeniem. Zadaniem młodzieży jest ustawić się w takiej kolejności, w jakiej wystąpiły wydarzenia w tekście. Można też wykorzystać do ułożenia wyrazów w kolejności alfabetycznej. Ten rodzaj ruchu świetnie się nada na historii przy chronologii. 

☝ZNAJDŹ PARĘ

Należy przygotować pasującą do siebie parę kartek, np. wyraz + zasada albo postać + lektura lub frazeologizm i wyjaśnienie. Rozdajemy losowo kartki uczniom. Zadaniem młodzieży jest znaleźć swoją parę.

☝UKRYTE-ZAKRYTE

Chowamy kartki w różnych częściach sali, a zadaniem młodzieży jest je odnaleźć. Należy poinformować młodzież, ile kartek ukryliśmy. Co możemy ukryć w kartkach? Mogą być zadania, które później rozwiążą. Mogą być może wyrazy, z których trzeba ułożyć hasło - temat lekcji. Mogą być wyrazy z trudnościami ortograficznymi - po znalezieniu należy podać zasady lub z tymi wyrazami ułożyć zdania/tekst.

☝GRA W KLASY

Potrzebne będą: kreda - do narysowania chopka, i pudełko po paście na buty napełnione piaskiem (ewentualnie kamyk). Należy narysować takiego chopka, który będzie miał wymaganą przez nas liczbę "okienek" - zależności co będziemy utrwalać. Na przykład do utrwalenia przypadków potrzebujesz 7 pól - każde pole to inny przypadek. Dziecko skacząc na jednej nodze, przesuwa krążek (pudełko po paście) na kolejne pole i podaje pytania kolejnych przypadków (ich nazwy mogą być zapisane na chopku) lub/i  odmienia wyraz. Można nie przesuwać krążka tylko kazać skakać na jednej, obu nogach i odmieniać. podobnie można zrobić z częściami mowy - każde pole to inna część mowy, skacząc uczniowie podają pytania danej części mowy. Jeśli się pomyli, zaczyna od nowa (może też czekać na kolejną szansę, stając na końcu kolejki, by spróbować raz jeszcze). 

☝RZUT PIŁKĄ

Należy mieć ze sobą miękką piłkę, nie musi być duża. Może być też kłębek wełny czy mała poduszka.

Nauczyciel rozpoczyna zabawę, podczas której uczniowie przekazują sobie piłkę, wyznaczając kolejnego pytanego. Uczniowie mogą w ten sposób podawać wyrazy ze wskazana zasadą ortograficzną lub np. rzeczowniki na określona literę.

☝ PRZESIADKA

Na początku należy przygotować tyle zadań, ile mamy uczniów (ewentualnie par, jeśli mamy w klasie więcej niż 25 osób - warunek konieczny). Warto postarać się, by każde z ćwiczeń wymagało takiej samej ilości czasu do wykonania i by nie przekraczało dwóch minut. Wtedy jest szansa, że wykonają wszystkie zadania. Ważne jest też ułożenie ławek i krzeseł. Należy je ustawić w taki sposób, by na sygnał przesiadki (gwizdek lub hasło) zmienili miejsce bez przeszkód.

☝PODSKOKI, PRZYSIADY, RUCH RĘKĄ

Najprostszy ze sposobów na utrwalenie zasad ortograficznych czy części mowy. Uczniowie wstają z krzeseł. Zasuwają je, by stworzyć sobie przestrzeń. Nauczyciel musi mieć przygotowany zestaw wyrazów. Ustala zasady, np. jeśli dany wyraz zapisujemy wielką literą, to skaczesz, a jak małą kucasz; jeśli wyraz jest czasownikiem - robisz przysiad, jeśli rzeczownikiem - machasz ręką.